اطلاع روحانى داشت . و لكن از معارف و علوم جزئيات كه به واسطهء آلات حواس انسانى و قواى بشرى و صفات نفسانى حاصل توان كرد بىخبر بود و در آن وقت كه به قالب پيوست چون طفلى بود كه در رحم بود به مهد پيوست . اگرپرورش به وجه خوشى نيابد ، زود هلاك شود ، پس مادر او را زود در گهواره نهد و دست و پاى او را دربندد تا حركات طبيعى نكند كه دست و پاى خود را بشكند يا كج كند ، او را از غذاهاى اين عالم كه او هنوز غريب آن است نگاهدارد ؛ زيرا كه معدهء او هنوز قوهء هضم غذاى اين عالم نيافته است ، او را هم به غذايى بپروراند كه از آن عالم باشد كه او نه ماه در آن بوده است و با غذاى آن‌ها خو كرده و آن شير است كه هم از آن عالم است ، تا چون مدتى برآيد و با هواى اين عالم خو گيرد به تدريج او را به غذاهاى لطيف اين عالم پرورش دهند تا معدهء او بدين غذاها قوت يابد ، آن كه غذاى كثيف را مستعد شود كه حركت و قوت و كارهاى عنيف را مدد از آن بود . همچنين طفل ، روح چون به مهد قالب پيوست ، تمام دست و پاى تصرفات او را به تدبير اوامر و نواهى شرع ببايد بست ، تا حركات به مقتضاى طبع نكند كه خود را هلاك كند ، يا دست و پاى صفت روحانى شكسته و كج شود ، يعنى مبدل كند به صفات ذميمهء نفسانى و او را از پستان حقيقت و طريقت شير تصفيه و تجليه مىبايد داد كه آن هم غذاى آن عالم است كه او چندين هزار سال مقيم آنجا بوده و از آن نوع غذا پرورش يافته ، تا دل او كه به مثابت معده است مر طفل را بدان قوت يابد و مستعد آن گردد كه اگر در عالم شهادت از غذاهاى مختلف معاملات خلافت كه :